Een dag uit het leven van een makelaar
Het is maandagochtend en ik zit op kantoor wat administratie weg te werken. De telefoon gaat;
aan de andere kant van de lijn hoor ik, zo te horen, een iets oudere mevrouw. ‘Goedemorgen, spreek ik met De Huizenbemiddelaar?’ herhaalt zij mijn woorden. ‘Jazeker,’ beaam ik. ‘Ik ben op zoek naar hulp bij de aankoop van een woning en ik heb vernomen dat u daar goed in bent.’
Een compliment komt altijd gelegen en als dat kan leiden tot een nieuwe opdracht is het zeker welkom. ‘Dat is fijn om te horen, wij doen ons best. Waar kan ik u mee helpen?’
‘Ik woon in Blaricum en ben op zoek naar een woning van circa één miljoen euro in de regio Amsterdam: vrijstaand, ten minste drie slaapkamers en een tuin. De woning wil ik binnen twee maanden betrekken, samen met mijn nieuwe partner. Een hypotheek hebben we niet nodig, het geld staat beschikbaar op een rekening. Als u een snelle en goede service verleent, mag u een bijbehorende vergoeding rekenen.’ Wel vaker helpen wij bij de aankoop van duurdere woningen, maar dit klinkt wel erg mooi – misschien té mooi.
‘Ziet u vanmiddag al kans om met mij af te spreken?’ wordt mevrouw concreet. ‘Met wat schuiven in mijn agenda gaat dat wel lukken,’ geef ik aan. ‘Zal ik naar u toekomen?’ ‘Nee, liever niet, daar woont mijn ex-man nog.’ ‘Bijzonder,’ denk ik.
We spreken af bij een klein winkelcentrum in Hilversum, voor de deur van een bekende winkel. Ik parkeer mijn auto en loop die kant op. Op een bankje zit een mevrouw, midden zestig schat ik, op haar telefoon te kijken. ‘Goedemiddag,’ begroet ik haar, gokkend dat zij de juiste mevrouw is.
‘Goedemiddag, fijn dat u er bent.’ We lopen richting een koffiehuis en onderweg wijst zij naar een winkel.
‘Hier heb ik de laatste jaren gewerkt,’ zegt ze. Ik kijk verbaasd, zonder dat zij het ziet. Daar werken, met zoveel geld? Zittend met een kop koffie aan tafel vertelt zij haar verhaal. Mevrouw gaat weg bij haar man na een ongelukkig huwelijk van dertig jaar. Zij heeft een nieuwe man ontmoet; hij is vermogend en wil samen met haar een nieuw huis kopen. Geld speelt geen rol. Hij woont in de Verenigde Staten en komt volgende maand naar Nederland.
Het wantrouwen neemt bij mij toe. ‘Hoe heeft u hem ontmoet?’ vraag ik. ‘Via Facebook,’ zegt ze. ‘Hij heeft mij benaderd en was meteen verliefd.’ ‘Heeft u hem al eens ontmoet?’
‘Nee, nog niet. Volgende maand voor het eerst. Kijk, u mag zijn appjes lezen,’ zegt mevrouw.
Ik scroll door de berichten heen: “I can’t wait to see you. We’ll buy a house together, money is no issue. See you next month.” En dan het vervolg: “I’m thinking of a house around one million euros, but I can only free up 800,000 right now. Can you borrow 200,000 somewhere? Or maybe use your credit card?”
‘Mevrouw, ik denk dat u heel voorzichtig moet zijn met geld beschikbaar maken,’ geef ik voorzichtig en ongevraagd advies. ‘Weet u zeker dat dit goed zit? Heeft u de gegevens van deze meneer gecontroleerd?’ ‘U lijkt mijn zoon wel,’ zegt ze licht geïrriteerd. ‘Wilt u mij helpen of niet?’
Haar reactie is begrijpelijk.
‘Ik ga kijken wat ik voor u kan doen,’ antwoord ik. ‘Laten we later deze week nog even bellen.’
Inmiddels zijn we twee weken verder. Ik heb mevrouw een aantal keer gebeld en appjes gestuurd, maar geen contact meer gekregen. Ik voel spijt dat ik niet duidelijker ben geweest met mijn advies, of misschien had ik het wel helemaal fout. Waarschijnlijk kom ik er nooit achter en kan ik alleen maar hopen dat het goed met mevrouw afloopt.
Robert Stutje
Makelaar bij De Huizenbemiddelaar
In verband met de privacy van onze klanten worden er geen data, namen of adressen genoemd, of zijn deze fictief.