De ene notaris is de andere niet
De aankoop of verkoop van een woning eindigt bij de notaris. Het moment waarop de woning officieel van eigenaar wisselt en de sleutels worden overhandigd. Meestal feestelijk, soms emotioneel, maar altijd bijzonder. Als makelaar ben ik daar altijd bij aanwezig. Het vormt de afsluiting van een traject van weken of soms maanden, samen met de klant. Ook is het hét moment om een klein presentje te overhandigen en iemand te bedanken voor het vertrouwen.
Opvallend genoeg is geen enkele notaris hetzelfde. De ene houdt het strak en zakelijk, terwijl de ander juist probeert sfeer te creëren met grapjes, anekdotes en een glimlach. Als je regelmatig bij dezelfde notaris aan tafel zit, herken je na verloop van tijd ook de vaste grappen. Een soort theaterstuk dat zich steeds opnieuw afspeelt. Voor de klant, die er meestal maar één keer zit, werkt het vaak prima. Een beetje luchtigheid doet veel op zo’n spannend moment.
Zo is er een notaris die steevast zegt dat zij ‘de kopers expres ver van de deur zet, zodat ze niet weg kunnen rennen voordat de hypotheekakte is getekend’. Ook opmerkingen als dat ‘de kabels in de grond moeten blijven liggen’ en dat je ‘van een tussenwoning geen vrijstaande woning mag maken’ zorgen meestal voor een lach aan tafel.
Soms zoekt een notaris de spanning bewust even op. Wanneer hij bijvoorbeeld zegt dat de verkopers wel claimen eigenaar te zijn, maar dat hij daar ‘toch nog zijn twijfels over heeft’, zie je mensen zichtbaar schrikken. Gelukkig volgt daarna steevast een brede glimlach en blijkt alles gewoon te kloppen.
Een van de meest bijzondere overdrachten die ik heb meegemaakt was bij een notaris die zijn hond mee naar kantoor had genomen omdat de hondenoppas ziek was. Een ontzettend lief dier, maar ook behoorlijk enthousiast. Tijdens het voorlezen van de akten rende de hond onder de tafel door en legde hij om de beurt zijn kop op ieders schoot. De kopers konden de situatie duidelijk minder waarderen dan de notaris zelf. Uiteindelijk ben ik maar met een speeltje in de hoek van de kamer gaan zitten om de hond af te leiden. Na afloop was de notaris me dankbaar en verlieten we lachend het kantoor. Weer een mooie anekdote rijker.
Natuurlijk gaat er ook weleens iets mis tijdens een overdracht. Een betaling die nog niet binnen is, iemand die zijn legitimatie vergeten is of een woning die toch niet helemaal conform afspraak blijkt te zijn. Op dat soort momenten zie je hoe belangrijk de rol van de notaris eigenlijk is. Hij of zij neemt de leiding, bewaakt de rust en zoekt naar een oplossing waar alle partijen zich in kunnen vinden.
Ook taal kan soms voor bijzondere situaties zorgen. Wanneer iemand de Nederlandse taal onvoldoende beheerst, moet er een beëdigd tolk aanwezig zijn. Een Engelse of Duitse vertaling is vaak nog goed te volgen, maar bij andere talen is dat voor de aanwezigen een stuk lastiger. Het gebeurt regelmatig dat een notaris minutenlang een juridische tekst voorleest, waarna de tolk de vertaling samenvat in slechts een paar woorden. Dat levert meestal een glimlach op en vaak ook de vraag van de notaris of ‘alles wel goed vertaald is’.
Al met al blijven bezoeken aan de notaris een bijzonder onderdeel van het makelaarsvak. Geen overdracht is hetzelfde en achter iedere handtekening schuilt weer een ander verhaal. Juist die kleine momenten, onverwachte situaties en menselijke reacties maken het werk zo leuk.
Robert Stutje
Makelaar bij De Huizenbemiddelaar
In verband met de privacy van onze klanten worden er geen namen of adressen genoemd.