‘Een dag uit het leven van een makelaar’
‘Als het in Nederland sneeuwt ligt het hele land plat’, een veel gehoorde reactie, soms sarcastisch maar voor een makelaar wel een beetje waar. Als verkopend makelaar had ik, naast wat andere afspraken een woningoverdracht gepland staan bij de notaris, en vooraf inspectie bij de betreffende woning.
Rekening houdend met het weer vertrok ik 15 minuten eerder van kantoor en kwam net op tijd aan. De kopers stonden popelend en al zwaaiend voor de deur, ondanks het weer hadden zij er zin in. De woningsleutel had ik eerder al teruggegeven aan de verkoper dus wij konden niet naar binnen. Al pratend stonden wij te wachten en het werd steeds later, toch maar even de verkoper gebeld, geen gehoor. Vijf minuten later belde hij terug, rijdend vanaf zijn nieuwe woning was hij van de snelweg afgegleden en in de berm beland, de sleepwagen was onderweg.
Gelukkig waren het meedenkende kopers dus wij alvast richting de notaris, maar een woning kopen zonder eindinspectie kan eigenlijk niet. De notaris had in allerijl een volmacht opgesteld voor de kopers, en later die dag gingen we dan alsnog de woning inspecteren.
De verkoper was inmiddels, gezond en wel uit de berm en onderweg naar zijn (oude) woning, kopers en ik daarheen. De woning bleek in keurig staat volgens afspraak, meterstanden opgenomen en (alvast) de sleutels overgedragen aan de kopers, zij waren klaar voor de dag. De fles wijn die ik ze mocht overhandigen als bedankje was meer dan verdiend.
Het wegdek werd echter steeds gladder en zowel verkoper als ik stonden vast met de auto, banden slippend en niet meer voor- of achteruit te krijgen. De koper bleek een man van initiatief en belde bij de buren aan voor wat extra handen, vijf man sterk de auto duwend kwam ik weer langzaam in beweging, en de verkoper gelukkig ook. Tevreden zwaaiend reden we de straat uit.
De notaris had een extra gaatje in haar agenda voor ons gemaakt, ‘iedereen komt vandaag te laat of komt helemaal niet’ mopperde zij lachend. ‘Ging de inspectie goed?’ vroeg ze ‘heel goed’ zei ik, mede namens zeer meedenkende kopers, ‘elkaar helpen in dit soort situaties, zorgt ervoor dat de overdracht toch een feestje blijft’ . Verkoper tekenden de leveringsakte, een medewerker van het notariskantoor tekende namens kopers en de koop was rond.
Met een fles wijn, brede glimlach en knuffel nam ik afscheid van de verkoper, een bijzondere einde aan een mooi proces dat ik samen met de verkoper heb doorlopen.
Robert Stutje,
Makelaar bij De Huizenbemiddelaar
I.v.m. de privacy van onze klanten worden er geen namen, steden of adressen genoemd